سلام به همه ی دوستای گلم ...امیدوارم که حالتون خوب باشه...

امروز میخوام در رابطه با مسئله ی "بمب گذاری" تو شیراز و بعبارت بهتر یکی از پایگاههای مهم مذهبی شهر شیراز براتون بنویسم...راستش یکشنبه صبح بود که ما از این ماجرای وحشتناک باخبر شدیم(ساعت ۷ صبح تو سرویس توسط بانو یاسی

که البته میتونین حدس بزنین اول صبحی چه حالی بهمون دست داد!!!)وارد مدرسه هم که شدیم همه از این قضیه صحبت میکردن...کانال شیرازم عین خوشحالا داشت یه گزارشایی رو میداد که ....ترین مردم هم باور نمیکردن...کانال فارس اعلام کرد تعداد کشته های "بمب گذاری"حدو د۱۰ نفر بوده و ۴۰ یا شاید ۵۰ نفری هم مجروح شدن...البته مجروحایی که تو این شبکه نشون داده شدن خدا رو شکر فقط چند تا خراش دیده بودن که ما از این جهت خیلی خوشحالیم...

اما امروز...

اما امروز که اخبار واقعی رو میشنیدیم نردیک بود از ترس یکجا سکته کنیم...شمار کشته ها که هنوز معلوم نیست...

زخمی ها هم که...!

از این اخبار بد که بگذریم متوجه چند تا چیز اساسی میشیم که خیلیامون خدایی خیلی بهش توجه نمیکنیم...

اینکه مرگ چقدر به ما نزدیکه ولی ما...

اینکه اگه همین فردا بمیریم با چه توشه ای میخوایی پیش خدای مهربونمون حاضر باشیم...

به هر حال فردا مراسم تشییع جنازه این عزیزان...

برای شادی روح همه ی عزیزانی که تو این حادثه به ناحق به شهادت رسیدند ...

برای آرامش کسایی که بعد از این دیگه نمیتونن مثه انسانهای عادی زندگی کنن...

برای خودمون که با دیدن این حوادث تکون دهنده بازم درس عبرت نمیگیریم...

دعا کنیم...!

"آمین یا رب العالمین"