.::به یاد مادر بزرگم::.

امروز روز خوبی نبود!!!

mamanibozorg — Sat, 19 Jul 2008 08:23:48 GMT

سلام اینکه میگم امروز روز خوبی نبود شاید به چند تا دلیل باشه...البته همه ی روزای خدا خوبه!این ما آدماییم که از روی عادت و شاید هزار تا علت دیگه میگیم امروز روز خوبی نبود!(نگاهت به زندگی مهمه مادر جون...آره) شاید هم بدلیل اخبار بدی باشه که میشنویم و تمام روز به اون فک میکنیم و روزمون خراب میشه!دیشب که شب وفات حضرت زینب(س) ببود و غریب نبود که مثه همیشه نیشم تا بناگوش باز باشه...صبح که تلویزیون رو روشن کردیم دیدیم تو اخبار داره از بچه های معلول و ناقص الخلقه ای نشون میده که به خاطر حملات و تجاوز آمریکا به عراق به این روز افتاده بودن...آخه این بچه های بیچاره چه گناهی دارن؟یه چند دقیقه ای داشتیم به این اخبار گوش میدادیم که دیگه پا شدم برم تاریخ ایران و جهانم بخونم تا یکم از این فشار روانیم کم بشه...!1من نمیدونم مولف این کتابا کیه که تو 10 درس پشت سرهم میان راجع به تمدن 10 تا قوم مینویسن؟همشم عین همه!یک ساعت دیگه برگشتیمو طبق معمول واسه استراحت دوباره زل زدیم به این جعبه ی جادوئی که یهو تلویزیون اعلام کرد که "هنرمند گرانقدر سینما و تئاتر و تلویزیون خسرو شکیبایی در گذشت...!اعصابم دیگه حسابی ریخت به هم...گفتم یه روزم ما میمیریم اما مهم اینه که پشت سرمون بگن بهتر که مرد یا بگن آخی حیفش بود که معمولا ایرونیا چون از لحاظ داشتن خصوصیت مرده پرستی تو دنیا مقام اول رو دارا هستن سعی میکنن حداقل بعد مرگ طرف خودشون کنترل کنن و ...!

به یاد تمامی اموات یه صلوات!

اگرم حال داشتی یه سوره ی حمد 7 تا سوره ی قدر فاتحه ای واسه همه ی مردگان!

قلب هنرمند بزرگ سينماي ايران از تپش ايستاد

درگذشت خسرو شكيبايي

جام جم آنلاين: "خسرو شكيبايي" بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون پس از دوره اي جدال با بيماري و مرگ، امروز جمعه در سن 64 سالگي در تهران درگذشت تا كارنامه يكي از هنرپيشگان نامدار معاصر ايران براي هميشه بسته شود. زمان تشييع پيكر او روز يكشنبه پس فردا از مقابل تالار وحدت به سوي بهشت زهرا اعلام شده است.

در حالي كه ايرنا پيش از اين گزارش داده بود شكيبايي شب گذشته بدرود حيات گفته است اما اغلب خبرگزاريها، نوشته اند كه او ساعت 9 صبح امروز جمعه 28 تير به علت ايست قلبي در بيمارستان پارسيان تهران درگذشت.

خبرگزاري فارس، علت مرگ شكيبايي را "نارسايي قلبي" و خبرگزاري مهر، آن را "ايست قلبي ناشي از بيماري مزمن ديابت" بيان كرده است. ايرنا هم علت مرگ او را "ايست قلبي" گزارش داده است.

آخرين حضور شكيبايي در برابر دوربين، چند هفته پيش در جريان دومين جشن كانون منتقدان سينما بود كه وي در آن به عنوان يكي از برترين بازيگران سي سال سينماي پس از انقلاب مورد تجليل قرار گرفت و جايزه دريافت كرد.

سرگذشت خسرو

خسرو شكيبايي كه خانواده و دوستانش او را با نام مستعار "محمود" صدا مي‌كردند، فروردين 1323 در خيابان مولوي تهران چشم به جهان گشود. پدرش، سرگرد ارتش بود اما خسرو او را در 14 سالگي بر اثر بيماري سرطان از دست داد.

خسرو شكيبايي پيش از اينكه وارد عرصه تئاتر شود، در حرفه‌هايي چون خياطي ، كانال سازي و ساخت آسانسور كار مي‌كرد. در 19 سالگي براي اولين بار روي صحنه تئاتر رفت و پس از مدتي ، بازيگري را به صورت كاملا حرفه اي آغاز كرد.

او تحصيلاتش را در رشته بازيگري در دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران به پايان برد. تا پيش از انقلاب فقط در عرصه تئاتر فعاليت داشت اما پس از آن پا به دنياي سينما گذاشت و اولين كار سينمايي خود را با بازي در فيلم "خط قرمز" در سال 1361 به كارگرداني مسعود كيميايي تجربه كرد. با اين حال، 8 سال طول كشيد تا شكيبايي با بازي در فيلم "هامون" در مقام هنرمندي چيره دست در عرصه سينما شهرت يابد. در واقع، حضور در فيلم "هامون" در نقش "حميد هامون" به كارگرداني داريوش مهرجويي در سال 1369 را بايد سرآغاز دوره تازه فعاليت بازيگري شكيبايي دانست.

او به خاطر بازي در اين فيلم سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول را در هشتمين جشنواره فيلم فجر به دست آورد. او همچنين براي بازي در فيلم "كيميا" ساخته احمدرضا درويش در سال 1374 بار ديگر برنده سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول از سيزدهمين جشنواره فيلم فجر شد و براي فيلم‌ "سالاد فصل" اثر فريدون جيراني در سال 1383 نيز سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش مكمل را تصاحب كرد.

شكيبايي همچنين براي فيلم "كاغذ بي خط" تنديس حافظ را از ششمين جشن ماهنامه دنياي تصوير گرفت و در سال 1386 تنديس جشن يازدهم خانه سينما را براي فيلم "اتوبوس شب" از آن خود كرد.

"خسرو شكيبايي" اخيرا در دومين جشن منتقدان سينمايي، جايزه يكي از برترين بازيگران سي سال سينماي پس از انقلاب را روي صحنه از دستان محمدباقر قاليباف، محمد خزاعي و محمدرضا جعفري‌جلوه گرفت و با ابراز تشكر، صحنه را ترك كرد.

تله‌فيلم‌هاي "بختك" ساخته يوسف صيادي، "پيوند" ساخته سعيد عالم‌زاده و "آشيانه‌اي براي زندگي" ساخته حميد طالقاني از آخرين كارهاي شكيبايي بود.

شكيبايي بازي در نمايش‌هايي چون زير گذر لوطي صالح، سنگ و سرنا، لحظه،‌كتيبه، پنجه عدالت، صيادان، سمك عيار، همه‌ پسران من، شب بيست و يكم و بيا تا گل برافشانيم، مجموعه‌هاي تلويزيوني مدرس، روزي روزگاري، خانه سبز، سرزمين سبز، كاكتوس، تفنگ سرپر، گل‌هاي وحشي و در كنار هم را در كارنامه خود دارد.

او براي فيلم‌هاي "يكبار براي هميشه"، "سايه به سايه" و "كاغذ بي خط" نامزد دريافت سيمرغ بلورين بوده است. خط قرمز، دادشاه، صاعقه، رابطه، دزد و نويسنده، ترن، شكار، هامون، عبور از غبار، ابليس، جستجو در جزيره، سارا، پرواز را بخاطر بسپار ، يكبار براي هميشه، بلوف، كيميا، پري ، درد مشترك ، لژيون ، سايه به سايه، خواهران غريب، سرزمين خورشيد، عاشقانه ، رواني، زندگي ، دختردايي گمشده، ميكس، دختري بنام تندر، كاغذ بي‌خط ، مزاحم، اثيري، صبحانه براي دو نفر، ازدواج صورتي، سالاد فصل ، حكم، ستاره‌ها ، عروسك فرنگي، چه كسي امير را كشت؟، دلشكسته، دوشيزه باران، حيران، از جمله كارهاي سينمايي وي بوده‌اند.

خسرو شكيبايي علاوه بر هنرنمائي درنقش آفريني در سينما و تئاتر، برخي از شعرهايي سهراب سپهري دكلمه كرده و چند آلبوم موسيقي با نام هاي نامه ها و نشاني ها،‌ مهرباني، پريشاني و مسافر را روانه بازار كرده بود. او در بيست و ششمين جشنواره فيلم فجر نيز بازيگر و گوينده تيزر جشنواره بود.

به گزارش خبرگزاري فارس، "خسرو شكيبايي" 13 مهر سال گذشته به دليل حادشدن بيماري‌اش و ابتلا به ديابت در بستري شده بود اما به درخواست خودش، اين خبر تكذيب شد.

او پس از دريافت تنديس بهترين بازيگر نقش اول مرد در جشن يازدهم خانه سينما گفته بود:" در ميان مردم مرسوم است كه آن را كه بيشتر به ديده مي آيد و گره ژانر به دست او باز مي شود، به عنوان بازيگر اول مي‌شناسند، اما بردن اين جايزه يك جور لطف خدا در مورد من بوده، درست است كه اين نقش برايم يك مقدار سخت بود به اين علت كه در جاده‌اي كه ما مي‌رفتيم در هر لحظه اش خطرات مختلفي وجود داشت، مثل چپ كردن اتوبوس و... همين طور فرصت نداشتيم تمرين كنيم كه ببينيم قلق آن چگونه است و حتي دو بار هم نزديك بود كه در يك زاويه 90 درجه ماشين چپ شود اما به هر حال لطف خدا بود؛ چون 43 نفر در آن اتوبوس بودند و من اگر سكاندار آن بودم حتماً دستي روي شانه من و حتي روي شانه كيومرث پوراحمد بوده كه اين فيلم ساخته شده است. آنجا حتي باران هم كه مي‌آمد، خوب بود و از آن استفاده مي‌شد. "

شكيبايي در مورد اولين كار پوراحمد در خصوص سينماي جنگ و اعتمادش به وي گفته بود:"وقتي كسي كارگردان هست ديگر فرق نمي‌كند، اگر صد فيلم بسازد، صد و يك‌اش را هم اگر در ژانر ديگري باشد مي‌سازد. يك كارگردان جدا از هر چيزي كه منسوب به اوست، بايد چيزي مانند ژن در وجودش باشد كه بتواند هر نوع فيلمي را بسازد و از آنجايي "اتوبوس شب" اولين كار جنگي كيومرث است، آن را دوست دارم."

او مي‌افزايد: "از طرفي من فكر مي‌كنم دلنوشته هاي حبيب احمدزاده، پوراحمد را به سمت اين فضا كشانده و بر روي آن تأثير گذاشته است."

فراز و فرودهاي يك هنرمند

به گزارش ايرنا، شكيبايي با بازي در نقش کوتاهي در فيلم خط قرمز (مسعود کيميايي، 1361) به سينما آمد و تا سال 1368 در نقشهايي از جمله در فيلمهاي دزد و نويسنده، ترن و رابطه خوب ظاهر شد. اما از بازي در فيلم هامون (داريوش مهرجويي، 1368) بود که نام خسرو شکيبايي سر زبانها افتاد. او براي بازي بسيار زيباي اش در همين فيلم از هشتمين جشنواره فيلم فجر، سيمرغ بلورين دريافت کرد و تحسين منتقدان و مردم را برانگيخت.

شکيبايي از سال 1368 هر چند جلوه هايي از "حميد هامون" را به صورت تيپ تکرار کرد، اما توانايي هاي انکارناپذيرش را در چند فيلم به معرض نمايش گذاشت. بازي تاثيرگذار او در دو فضاي کاملا متفاوت در فيلم کيميا (احمدرضا درويش، 1373) و بازي متفاوت او در فيلم کاغذ بي خط (ناصر تقوايي، 1380) از آن جمله اند.

شکيبايي در تلويزيون هم موفق بود. از همان زمان که در نقش مدرس بازي کرد و آن مونولوگ طولاني معروفش را اجرا کرد تا بازي در مجموعه هاي تلويزيوني روزي روزگاري، خانه سبز، کاکتوس، تفنگ سر پر و در کنار هم که در هر کدام در نقشي متفاوت و تاثير گذار ظاهر شد.

او پس از گذشت نزديک به 22 سال از اولين حضورش در سينماي مسعود کيميايي، بار ديگر و اينبار در کنار استاد عزت الله انتظامي در فيلمي از مسعود کيميايي ايفاي نقش کرد: « حکم » (1383)

جوايز و سيمرغ بلورين

جوايز و سيمرغ بلورين شكيبايي از جشنواره فيلم فجر عبارتند از :

- هامون / هشتمين دوره

- کيميا / سيزدهمين دوره

و همچنين نامزد جشنواره فيلم فجر براي سيمرغ بلورين، فيلمهاي "يکبار براي هميشه" در يازدهمين دوره، "سايه به سايه" در پانزدهمين دوره و "کاغذ بي خط " در بيستمين دوره آن شده بود.

كارنامه سينمايي

کارنامه فيلم هاي سينمايي خسرو شکيبايي عبارت است از:

- خط قرمز (مسعود کيميايي - 1361)

- دادشاه (حبيب کاووش - 1362)

- صاعقه (1364)

- رابطه (پوران درخشنده - 1365)

- دزد و نويسنده (کاظم معصومي - 1365)

- ترن (امير قويدل - 1366)

- شکار (مجيد جوانمرد - 1366)

- هامون (داريوش مهرجويي - 1368)

- عبور از غبار (پوران درخشنده - 1368)

- ابليس (احمدرضا درويش - 1368)

- جستجو در جزيره (مهدي صباغزاده - 1369)

- سارا (داريوش مهرجويي - 1371)

- پرواز را بخاطر بسپار (حميد رخشاني - 1371)

- يکبار براي هميشه (سيروس الوند - 1371)

- بلوف (ساموئل خاچيکيان - 1372)

- کيميا (احمدرضا درويش - 1373)

- پري (داريوش مهرجويي - 1373)

- درد مشترک (ياسمين ملک نصر - 1373)

- لژيون (سيدضياءالدين دري - 1373)

- سايه به سايه (علي ژکان - 1374)

- خواهران غريب (کيومرث پوراحمد - 1374)

- سرزمين خورشيد (احمدرضا درويش - 1374)

- عاشقانه (عليرضا داودنژاد - 1374)

- رواني (داريوش فرهنگ - 1376)

- زندگي (اصغر هاشمي - 1376)

- دختردايي گمشده (داريوش مهرجويي - 1377)

- ميکس (داريوش مهرجويي - 1378)

- دختري به نام تندر (حميدرضا آشتياني پور - 1379)

- کاغذ بي خط (ناصر تقوايي - 80/1379)

- مزاحم (سيروس الوند - 1380)

- اثيري (محمدعلي سجادي - 1380)

- صبحانه براي دو نفر (مهدي صباغزاده، 1382)

- ازدواج صورتي (منوچهر مصيري، 1383)

- سالاد فصل (فريدون جيراني، 1383)

- حکم (مسعود کيميايي، 1383)

- ستاره ها (فريدون جيراني، 1384)

- عروسک فرنگي (فرهاد صبا، 1384)

مجموعه هاي تلويزيوني

مجموعه هاي تلويزيوني كه شكيبايي در آنها ايفاي نقش كرده است،‌ عبارتند از:

- روزي روزگاري

- مدرس

- خانه سبز (مجموعه - بيژن بيرنگ، مسعود رسام - 1375)

- کاکتوس (مجموعه سري اول - محمدرضا هنرمند - 1377)

- تفنگ سرپر‌ (مجموعه - امرالله احمدجو - 79/1378)

- در کنار هم (مجموعه تلويزيوني - فتحعلي اويسي- 1381)

"روحش شاد و یادش گرامی"

به بهانه ی سریال "ترانه ی مادری"

mamanibozorg — Fri, 18 Jul 2008 10:28:48 GMT

"مصاحبه ی محسن و کیوان مجریای موفق برنامه ی سلام بهار"

محسن و کیوان در برنامه ی بوم سفید

دقایقی بیشتر به ساعت ۱۸ نمانده است كه وارد اتاق پخش برنامه سلام بهار می‌شوم. همه دست‌اندركاران این برنامه مشغول كارند تا این برنامه بموقع روی آنتن برود. گروه صحنه مشغول تغییر دكور است و الهه كسمایی، تهیه‌كننده و معصومه جعفری، كارگردان برنامه «سلام بهار» مشغول صحبت هستند تا آیتم‌های برنامه را نهایی كنند.
كیوان ساكت ۱۸ ساله و محسن افشانی ۱۹ ساله ۲ مجری نوجوان برنامه همچنان مشغول گپ زدن و شیطنت هستند، به طوری كه با شوخی‌های خود اطرافیان را می‌خندانند. كسمایی آخرین نكته‌ها را به ۲ مجری یادآور می‌شود. شكوفه‌های مصنوعی به رنگ‌های سفید، صورتی و آبی جلوه خاصی به دكور برنامه می‌بخشد.
۲ مجری میان شكوفه‌های زیبای بهاری قرار می‌گیرند. ناظر پخش، چهره‌ها را بدقت می‌نگرد تا مشكلی به لحاظ پخش ایجاد نشود. نورهای زرد و قرمز تلالو خاصی به صحنه می‌بخشد. «تا ۳ دقیقه دیگر شروع می‌شود.» این جمله از سوی اتاق فرمان شنیده می‌شود. كسمایی و جعفری، بار دیگر نكات را یادآوری می‌كنند و همگی از صحنه بیرون می‌رویم.
یك، دو، سه، تیتراژ شروع شد
این روزا حال و هوات بهاریه/ نوجوونی فصل بی‌قراریه‌
دل تو یه چیزایی فهمیده / داره دنیارو نشونت می‌ده‌
گاهی بازیگوشی/ گاهی سر به زیری‌
گاهی تو جمعی/ گاهی گوشه‌گیری‌
گاهی حس می‌كنی خیلی می‌دونی‌
گاهی تو یه حس ساده می‌مونی‌
اینا لحظه‌های نوجوونیه‌
همه زمینیه هم آسمونیه......
«سلام سلام سلام»، این جملات را محسن افشانی می‌گوید.
موضوع برنامه در ارتباط با سرنوشت است. محسن افشانی و كیوان ساكت چندخطی از برنامه را خارج از متن و گاهی اوقات هم براساس متن می‌گویند.
كسمایی از اتاق فرمان اشاره می‌كند كه مجریان كمتر از بداهه استفاده كنند.
هر دو مجری آنقدر با برنامه مأنوس هستند كه به هیچ عنوان احساس نمی‌كنند كه مقابل دوربین حاضر شده‌اند. آنها تپق‌های خود را نادیده می‌گیرند، هرچند این تپق‌ها باعث خنده عوامل برنامه می‌شود.
فضای شادی بر برنامه حاكم است. همه به نوعی از پخش برنامه احساس رضایت می‌كنند.
الهه كسمایی كه تجربه ساخت برنامه‌هایی چون آستانه، مشاهیر ایران، روزهای رادیو، كارنامه‌های بهار، رمز پیروزی، فیلمساز كوچك، بچه‌های مسجد را دارد، درباره برنامه بهار سلام می‌گوید: طرح سلام بهار براساس جذابیتی كه قاب تلویزیونی باید برای نوجوانان داشته باشد، به شبكه ارائه شد. ما از بهمن ۸۶ كار را آغاز كردیم و تولید ۲۰ برنامه از اسفندماه سال گذشته شروع شد، چرا كه تعطیلات نوروز را در پیش‌رو داشتیم و برنامه باید از ۲۱ فروردین امسال به صورت زنده روی آنتن می‌رفت.
برنامه‌های كودك و نوجوان طی چند سال اخیر با حضور فاطیما و امیرمحمد در برنامه عموپورنگ یا حضور مجریان نوجوانان در برنامه‌های نوجوانان، رنگ و بوی خاصی گرفته است و شاید یكی از دلایل موفقیت و جذابیت برنامه سلام بهار حضور محسن افشانی و كیوان ساكت به عنوان دو مجری نوجوان باشد.
كسمایی با اشاره به حضور این دو مجری نوجوان در برنامه می‌گوید: زمانی كه در ارتباط با برنامه‌سازی برای نوجوانان تحقیق كردیم، به این نتیجه رسیدیم كه نوجوانان حرف یكدیگر را بهتر متوجه می‌شوند. به همین دلیل سعی كردیم برای نوجوانان از مجریان هم سن و سال خودشان استفاده كنیم.
وی می‌افزاید: البته این دو مجری نوجوان بی‌تجربه نیستند، چرا كه محسن افشانی ۲ سال در برنامه آستانه كار كرده و كیوان ساكت مجری برنامه عصر جدید بوده است. به گفته این تهیه‌كننده، برنامه سیمای نوجوان پس از ۲۶ سال دارای ترانه مؤلف شد كه این ترانه توسط افشین یداللهی با شناخت از دنیای نوجوانی سروده شد.
● از خطوط مشخص عبور نكردیم‌
كسمایی درباره نو‌آوری در این برنامه می‌گوید: در برنامه‌های نوجوان یك سری كلیشه‌های رایجی است كه باعث دلزدگی و خستگی مخاطب می‌شود كه در این برنامه سعی كردیم با نوع لباس، گفتمان و دكور از این كلیشه‌های رایج عبور كنیم، اما در عین حال می‌دانیم كه تلویزیون رسانه‌ای عمومی است و باید براساس قوانین حركت كنیم.
الهه كسمایی لحظه‌ای حواسش به نحوه گفتگوی افشین و كیوان جلب می‌شود و سریع از جا بلند می‌شود و با ایما و اشاره یادآور می‌شود كه چالش‌ها كمتر باشد.
سپس با آرامش روی صندلی می‌نشیند و به گفته خود چنین ادامه می‌دهد: هدف از تهیه برنامه سلام بهار این است كه جرقه‌ای در ذهن نوجوانان ایجاد كنیم تا بتوانند پایه‌های زندگی را حفظ كنند. به این معنا كه صداقت، سلامت روح، معرفت و مطالعه داشته باشند و دركنار آن احترام به بزرگتر را فراموش نكنند كه گاهی خلاف این موضوعات را در برخی نوجوانان شاهد هستیم.
دكورهای پر از گل و شكوفه استعاره از بهار است، سلام بهاری كه هر روز تقدیم نوجوانان ایرانی می‌شود.
كسمایی با اشاره به دكور برنامه می‌گوید: تجربه تازه‌ای در ارتباط با دكور برنامه داشتیم. در برخی روزها سعی كردیم گل‌ها بیشتر به چشم بخورد و در برخی روزها، گل‌ها در حاشیه قرار بگیرند. درواقع تلاش ما این است كه مخاطب هر روز با دكور متفاوتی روبه‌رو شود.
كسمایی یادآور می‌شود: البته دكور برنامه در خردادماه به دلیل فصل امتحانات از گل به كتاب تغییر خواهد یافت.
افشانی كه با تئاتر كار خود را آغاز كرده درباره اجرای خود در برنامه سلام بهار می‌گوید: معتقدم در زمان پخش برنامه باید احساس كنم كه با هزاران نوجوان هم سن و سال خودم ارتباط برقرار كرده‌ام و باید همه نوع سلیقه را درنظر بگیرم تا بتوانم با تك تك نوجوانان در ارتباط باشم. در واقع سعی می‌كنم هنگام اجرا خودم یعنی محسن افشانی باشم و از كسی تقلید نكنم. خنده‌ها، نوع بیان و حتی نوع شوخی كردن‌های خودم را در برنامه داشته باشم.
كیوان ساكت ضمن تأیید صحبت‌های افشانی می‌گوید: ما نباید نوجوانان را به صورت مستقیم آموزش دهیم، چرا كه فضاهای آموزشی در جامعه به اندازه‌ای زیاد است كه نوجوانان گاهی اوقات از آموزش خسته می‌شوند. من و محسن سعی می‌كنیم با ایجاد همذات‌پنداری در هم سن و سال‌های خود نكاتی را به آنها یادآوری كنیم.
وی در ادامه با ذكر این نكته كه در هیچ زمانی به نوجوانان هم‌سن و سال خودمان از بالا نگاه نمی‌كنیم، می‌گوید: آنها مثل ما هستند و هیچ تفاوتی بین ما و آنها وجود ندارد.
ساكت تصریح می‌كند: من و محسن بسیار انتقادپذیر هستیم و سعی می‌كنیم از نظرات تك‌تك نوجوانان استفاده كنیم، چرا كه نظرات آنها برای ما قابل احترام است.
وی تأكید می‌كند: دوست دارم علاوه بر مجری، یك مؤلف باشم و برخی كلمات و رفتار تنها برای من باشد؛ به عنوان مثال برای مخاطبان برنامه سلام بهار جا افتاده كه سكوتم نشانه نارضایتی از فضای موجود است یا سلام سلام سلام مخصوص محسن افشانی است.
محسن افشانی در ادامه صحبت ساكت می‌گوید: معتقدم یكی دیگر از جذابیت‌های برنامه تضاد رفتاری میان من و كیوان ساكت است، چرا كه در این برنامه من از شخصیتی بسیار شوخ برخوردارم، در حالی كه كیوان جدی است و این دو شخصیت متضاد باعث جذابیت بیشتر برنامه شده است.
كسمایی هر دو را به صحنه دعوت می‌كند و آنها برای ادامه اجرای خود مقابل دوربین می‌روند.
سرنوشت، موضوع این قسمت از برنامه است و دو مجری درباره این موضوع صحبت می‌كنند كه نوجوانان در سنی قرار دارند كه باید به فكر آینده خود باشند و نباید بسیاری از مسائل را نادیده بگیرند و بسادگی از آنها عبور كنند؛ مثلا كنكور یكی از مواردی است كه نوجوانان باید توجه ویژه‌ای به آن داشته باشند و... .
سلام بهار پس از آستانه، دومین تجربه كارگردانی معصومه جعفری به شمار می‌رود و او همچنان مشغول هماهنگی بخش‌های مختلف است.
صحبتم را با او درباره فن بداهه‌گویی آغاز می‌كنم كه از جمله مواردی است كه در برنامه‌های زنده معمولا از آن استفاده می‌شود و در این شرایط حواس كارگردان باید كاملا به برنامه باشد و آن را كنترل كند.
جعفری درباره بداهه‌گویی در برنامه سلام بهار گفت: مجریان به اندازه‌ای با برنامه مأنوس شده‌اند كه در بیشتر موارد بدون توجه به متن از بداهه استفاده می‌كنند.
وی افزود: البته گاهی اوقات مجریان دچار اشتباه شده و از كلماتی استفاده می‌كنند كه شایسته بیان در پخش زنده نیست و ما به آنها یادآورمی‌شویم كه از واژه‌هایی كه با فرهنگ ما مغایرت، اما بین نوجوانان رواج دارد، استفاده نكنند و واژه‌هایی را به كار ببرند كه مختص یك نوجوان ایرانی‌الاصل باشد.
به گفته جعفری موضوعاتی در سلام بهار مطرح می‌شود كه دغدغه بیشتر نوجوانان ایرانی است.
● موفقیت پشت دوربین هم امكان‌پذیر است

سن نوجوانی، سن حساسی است و در این سن برخی نوجوانان آرزو دارند كه بازیگر یا مجری تلویزیون شوند. این دسته از نوجوانان، مجریان و بازیگران مورد علاقه خود را موفق‌ترین فرد روی كره زمین تلقی می‌كنند، غافل از این كه شاید خودشان یكی از افراد موفق جامعه باشند.
جعفری با ذكر این نكته كه دوران نوجوانی، دوران بحران است و همه ما زمانی درگیر این مرحله سنی بوده‌ایم، می‌گوید: باید بزرگترها در این سن به نوجوانان كمك كنند و آنها را به باور درونی‌شان برسانند و نوجوانان نیز باید واقع‌بین باشند و بدانند كسانی كه در تلویزیون یا روی پرده سینما ظاهر می‌شوند، موفق‌ترین افراد نیستند.
جعفری تصریح می‌كند: تمام موفقیت به حضور در مقابل دوربین منتهی نمی‌شود و مجریان برنامه سلام بهار هم مانند دیگران هستند و نفس می‌كشند و زندگی می‌كنند.

همه ما می‌دانیم كه بیشتر اهداف یك برنامه در تیتراژ آن خلاصه می‌شود. برای اولین بار در برنامه‌های سیمای نوجوان، یك برنامه از یك ترانه خاص برخوردار شد. ترانه‌ای كه برای تیتراژ سلام بهار سروده شد.
معصومه جعفری با اشاره به تیتراژ برنامه با ذكر این نكته كه ترانه را افشین یداللهی سروده و ما براساس آن، دوران نوجوانی را به صورت غیرمستقیم تصویرپردازی كردیم، می‌گوید: در تیتراژ برنامه همه حالات یك نوجوان اعم از جنب و جوش و هیجان را با دویدن و رسیدن و باور درونی را با دورشدن از شهر نشان دادیم.۶۵ قسمت از برنامه سلام بهار تاكنون پخش شده، درحالی كه این برنامه در میان مخاطبان جایی برای خود پیدا كرده است.
یك سلام بهاری دیگری در عصر یكی از روزهای پایانی ماه اردیبهشت به پایان می‌رسد تا بهاری دیگر كه چگونه برای نوجوانان آغاز شود.

از وبلاگ طرفداران محسن

بعضی چیزهای که هر روز میبینیم!

mamanibozorg — Thu, 17 Jul 2008 06:58:48 GMT

خواب روی صندلی عقب اتوبوس شهری

گدایی در خیابان

کار!

چی بگم؟

آشناست؟

آمستردامه...آره

سالروز ولادت حضرت علی (ع) و روز پدر مبارک!

mamanibozorg — Tue, 15 Jul 2008 09:02:08 GMT

سلام امیدوارم حالتون خوب باشه...نه حالشو دارم نه اعصابشو دارم که 100 بار سلام کنم ...رفتیم مدرسه کارنامه هامون گرفتیم خدا رو شکر که خوب شد!دوستم که اونم تغئیر رشته ای هستش رفته پروندشو از مدرسه بگیره یه جورایی بش فهمونده بودن که شما تغئیر رشته ایها در حکم تجدیدی حساب میشین(فحش از این بالاتر هم داریم؟)و پرونده هاتون شهریور تحویل میدیم حالا یه سوال باقی میمونه...اونم اینکه حالا ما چه جوری واسه پیش ثبت نام کنیم؟نمیدونم کدوم ....اونور خط بود که گوشی رو قطع کرد...رفتم مدرسه شاهد ثبت نام کنم مدیرش با نهایی پررویی میگه:ما اینجا سهمیه داریم.گفتم :یعنی با این حساب شما معدل 14 هم ثبت نام میکنین؟بله؟اونم تلافی کرد و گفت:آره معدل 14 داریم معدل 19.90 هم داریم!!!آره جون خودش...حس کرده مدیر مدرسه فرزانگانه!!!!!!!!

من نمیدونم بعضی آدما چرا به چیزای نداشتشون مینازن(خود درگیری دارنا!)از اینا که بگذریم به بچه ها هم که زنگ میزنم برای اینکه حرص منو در بیارن ار دوره کردن کتابهای دوم و سومشون و گرفتن کلاسای خصوصی پز میدن....به من چه اصلا...من اگه بتونم به کمک خدا امسال تابستون این 4 تا کتابم پاس کنم هنر کردم...پز هیچ تازه به دوران رسیده ای هم واسم مهم نیست...اه...اه...اه....بدم میاد از اینا که!!!!!!!!!!!!!!!!

امروزم که روز پدر هستش و ما هم چند روز پیش که از مشهد مقدس برگشتیم واسه بابامون یه کیف جیبی خریدیم...!بابام اصلا از کیف خوشش نیومد...کاملا از قیافش مشهود بود!(بگو حالا فیافتو که میتونی خوشحال نشون بدی...نه؟)حالا دیگه بطور کلی ولادت حضرت علی (ع) هم مبارک !

سالروز ولادت حضرت فاطمه ی الزهرا (س) و روز مادر مبارک!

mamanibozorg — Mon, 23 Jun 2008 20:58:48 GMT

مادر تو فرشته ای

تـــرا ستایش می کنــــم

ترا که قلب سرشـــار و روح بزرگ ودستان گرم و زندگی پرورت چراغ راه ماست

امید و تکیه گاه ما

زندگی و هستی ماست

تـــرا ستایش میکنــــــم

ترا که می بخشایی ومهربانی بی توقعت رانثار میکنی

حجت بی اجر و مزدت را

تـــــرا ستایش میکنم

ترا که می سوزی و میکاهی

و برای مهر ورزیدن نه زمان می شناسی، نی مکان

و نه پشیمانی را پیشه میکنی

تـــرا ستایش میکنم

ترا ای مادر پاک ، ای روحانی پاک

ای سرچشمهء همه مهربانی ها، همه فدا کاریها و همه از خود گذشتی ها

تر ای مادر بخشاینده، ستایش میکنم

بخاطر وجودت که صفای آسمان بهار را دارد

بخاطر قلبت که گستردگی دریای پاک را دارد

و بخاطر دامانت که ما را پروراندو لالایت که نشه خواب را در چشمان ما ریخت

و نگران سرنوشتمان

نگران خوب و بد

نگران خوشحالی و غمها بی پایانمان است

ترا ای مادر، ای روحانی مقدس

ستایش میکنم و در برابر عظمت روح

ودر برابر شکوه رنجهای بی دریغت که

هرگز شکوه ای بهمراه ندارد سر تعظیم فرود آورده و میگویم

مادر! تو فرشته ای

بنــــــــــــازم همت والای مــــــــــادر
به قـــــــربان قـــــــد و بالای مـــــادر

تن جـــــان و سر و پایم فــــــدا بـــــاد
بــــــــه راه صبر جـــــــانفرسای مادر

نمی رفتم به خــــواب راحت و خوش
نبــــــود از نغمه یی لالای مـــــــــادر

فــروغش روشنایی بخش جانهــــاست
رخ همر جهـــــــــان آرای مــــــــادر

ادا نتوان کنـــــم حقش ,اگــــــــــر سر
بریزم همچــــــو زر در پـــــــای مادر

به کودک , بـــــوی مادر مـی دهد جان
نگیرد دایه هـــــرگز, جای مـــــــــادر

همه شب دیده گان من , بــــــود باز
که باشد انـــــدر آن , مـــــاوای مـــادر

لبم را بوسه ها مــــــــــــی زد شبانگاه
لب شیــــرین شکـــــــــر زای مـــــادر

می عشق و وفـــــا, درکــام من ریخت
بـــــود این مستی از صهبای مـــــــادر

مــــــرا با شیره ی جان , پرورش داد
دل پر مهــــــــــــر و پرغــوغای مادر

نخستین حـــــــرف را , او یـاد من داد
منم یک قطر ه از در پــــای مـــــــــادر

گلـم با آب مهر ش , چـون عجین گشت
بـــــــه سر باشد مرا , سودای مـــــادر

نبی فـــــــــرموده انــــــدر شــــان مادر
کــــــه جنت هست , زیـــــــر پای مادر

از حسن نعیتی

"وبلاگ حالا حالاها تعطیل!"

التماس دعا

mamanibozorg — Sat, 21 Jun 2008 18:16:30 GMT

فراموش

با شما هستم من ، آي ... شما
چشمه هايي كه ازين راهگذر مي گذريد
با نگاهي همه آسودگي و ناز و غرور
مست و مستانه هماهنگ سكوت
به زمين و به زمان مي نگريد
او درين دشت بزرگ
چشمه ي كوچك بي نامي بود
كز نهانخانه ي تاريك زمين
در سحرگاه شبي سرد و سياه
به جهان چشم گشود
با كسي راز نگفت
در مسيرش نه گياهي ، نه گلي ، هيچ نرست
رهروي هم به كنارش ننشست
كفتري نيز در او بال نشست
من نديدم شب و روزش بودم
صبح يك روز كه برخاستم از خواب ، نديدم او را
به كجا رفته ، نمي دانم ، ديري ست كه نيست
از شما پرسم من ، آي ... شما

رهروان هيچ نياسودند
خوشدل و خرم و مستانه
لذت خويش پرستانه
گرم سير و سفر و زمزمه شان بودند

با شما هستم من ، آي ... شما
سبزه هاي تر ، چون طوطي شاد
بوته هاي گل ، چون طاووس مست
كه بر اين دامنه تان دستي كشت
نقشتان شيرين بست
چو بهشتي به زمين ، يا چو زميني به بهشت
او بر آن تپه ي دور
پاي آن كوه كمر بسته ز ابر
دم آن غار غريب
بوته ي وحشي تنهايي بود
كز شبستان غم آلود زمين
در غروبي خونين
به جهان چشم گشود
نه به او رهگذري كرد سلام
نه نسيمي به سويش برد پيام
نه بر او ابري يك قطره فشاند
نه بر او مرغي يك نغمه سرود
من نديدم شب و روزش بودم
صبح يك روز نبود او ، به كجا رفته ، ندانم به كجا
از شما پرسم من ، آي شما

طاوسان فارغ و خاموش نگه كردند
نگي بي غم و بيگانه
طوطيان سر خوش و مستانه
سر به نزديك هم آوردند

با شما هستم من ، آي شما
اختراني كه درين خلوت صحراي بزرگ
شب كه آيد ، چو هزاران گله گرگ
چشم بر لاشه ي رنجور زمين دوخته ايد
واندر آهنگ بي آزرم نگهتان تك و توك
سكه هايي همه قلب و سيه اما به زر اندوده ز احساس و شرف
حيله بازانه نگه داشته ، اندوخته ايد
او در آن ساحل مغموم افق
اختر كوچك مهجوري بود
كز پس پستوي تاريك سپهر
در دل نيمشبي خلوت و اسرار آميز
با دلي ملتهب از شعله ي مهر
به جهان چشم گشود
نه به مردابي يك ماهي پير
هشت بر پولكش از وي تصوير
نه بر او چشمي يك بوسه پراند
نه نگاهي به سويش راه كشيد
نه به انگشت كس او را بنمود
تا شبي رفت و ندانم به كجا
از شما پرسم من ، آي ... شما

گرگها خيره نگه كردند
هم صدا زوزه بر آوردند
ما نديديم ، نديديمش
نام ، هرگز نشنيديمش

نيم شب بود و هوا ساكت و سرد
تازه ماه از پس كهسار برون آمده بود
تازه زندان من از پرتو پر الهامش
كز پس پنجره اي ميله نشان مي تابيد
سايه روشن شده بود

و آن پرستو كه چنان گمشده‌اي داشت، هنوز
همچنان در طلبش غمزده بود
ماه او را دم آن پنجره آورد و به وي
با سر انگشت مرا داد نشان
كاين همان است ، همان گمشده ي بي سامان
كه درين دخمه ي غمگين سياه
كاهدش جان و تن و همت و هوش
مي شود سرد و خموش

واسه یاسی

mamanibozorg — Wed, 21 May 2008 15:10:48 GMT

به نام خداوند مهربون

کی اشکاتو پاک می کنه شبا که غصه داری

دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری

شونه کی مرهمه هق هقت می شه دوباره

از کی بهونه می گیری شبای بی ستاره

برگریزونا ی پاییز کی چش برات نشسته

از جلو پات جمع می کنه برگای زرد و خسته

کی منتظر می مونه حتی شبای یلدا

تا خنده رو لبات بیاد شب برسه به فردا

کی از سرود بارون قصه برات می سارزه

از عاشقی می خونه وقتی که راه درازه

کی از ستاره بارون چشماشو هم می زاره

نکنه ستاره ای بیاد یاد تو رو نیاره

کی اشکاتو پاک می کنه شبا که قصه داری

دست رو موهات کی می کشه

وقتی منو نداری

شونه کی مرهمت می شه دوباره

از کی بهونه می گیری شبای بی ستاره

برگریزونای پاییز کی چش برات نشته

از جلو پات جمع می کنه برگای زرد و خسته

کی منتظر می مونه حتی شبای یلدا

تا خنده رو لبات بیاد شب برسه یه فردا

کی از سرود بارون قصه برات می سازه

از عاشقی می خونه وقتی که راه درازه

کی از ستاره بارون چشماشو هم می زاره

نکنه ستاره ای بیاد یاد تورو نیاره

mamanibozorg — Wed, 14 May 2008 13:10:48 GMT

وای، باران
…………باران
……..شيشهء پنجره را باران شست.
…..از دل من اما،
……………..چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
آسمان سربی رنگ،
………من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.
می پرد مرغ نگاهم تا دور،
……………….وای، باران
…………………………..باران
………………………………پر مرغان نگاهم را شست.
خواب، رؤيای فراموشيهاست!
…………….خواب را دريابم
………………….که در آن دولت خاموشيهاست.
…………………………..با تو در خواب مرا لذت ناب هم ‌آغوشيهاست.
من شکوفايی گلهای اميدم را در رؤياها می‌بينم،
و ندايی که به من می‌گويد:
………….“گرچه شب تاريک است
………………………..دل قوی دار،
………………………………سحر نزديک است.”

دل من، در دل شب،
…………خواب پروانه شدن می‌بيند.
…………………………مـِهر در صبحدمان داس به دست
……………………………………….خرمن خواب مرا می چيند.
آسمانها آبی،
…….. پر مرغان صداقت آبی‌ست
…………………..ديده در آينهء صبح تو را می‌بيند.
از گريبان تو صبح صادق،
……………..می گشايد پر و بال.
تو گل سرخ منی
………..تو گل ياسمنی
…………………تو چنان شبنم پاک سحری؟
……………………………………………. نه
……………………………………………..از آن پاکتری.
……………….تو بهاری؟
……………………… نه
……………………….بهاران از توست.
……….از تو می گيرد وام،
………….هر بهار اينهمه زيبايی را.

در سحر گاه سر از بالش خوابت بردار!
……………….کاروانهای فروماندهء خواب از چشمت بيرون کن!
بازکن پنجره را!
……تو اگر بازکنی پنجره را،
………………..من نشان خواهم داد
……………………………به تو زيبايی را.
بگذر از زيور و آراستگی
………….من تو را با خود، تا خانهء خود خواهم برد
………………….که در آن شوکت پيراستگی
…………………………….چه صفايی دارد
آری از سادگي‌‌اش،
…………..چون تراويدنِ مهتاب به شب
……………………………….مهر از آن مي‌بارد.
باز کن پنجره را
……..من تو را خواهم برد
…………………به عروسي عروسکهای کودک خواهر خويش
………..که در آن مجلس جشن
…………………….صحبتي نيست ز دارايي‌ داماد و عروس
……………………..صحبت از سادگي و کودکي است
……………………..چهره‌ای نيست عبوس
کودک خواهر من
……….در شب جشن عروسی عروسکهایش مي‌رقصد
کودک خواهر من
………..امپراتوری پر وسعت خود را هر روز
……………………………………..شوکتي مي‌بخشد
کودک خواهر من
………نام تورا مي‌داند
………نام تورا مي‌خواند
………………………گل قاصد آيا با تو اين قصهء خوش خواهد گفت؟
باز کن پنجره را
………..من تورا خواهم برد به سر رود خروشان حيات
……………………………….آب اين رود به سر چشمه نمي‌گردد باز
بهتر آنست که غفلت نکنيم از آغاز
باز کن پنجره را
…………..صبح دميد!

و چه روياهايی !
………….که تبه گشت و گذشت.
و چه پيوند صميميتها،
…………..که به آسانی يک رشته گسست.
چه اميدی، چه اميد ؟
…………..چه نهالی که نشاندم من و بی‌بر گرديد.
دل من می سوزد،
……که قناريها را پر بستند.
………..که پر پاک پرستوها را بشکستند.
و کبوترها را
……….آه، کبوترها را
………………و چه اميد عظيمی به عبث انجاميد.

mamanibozorg — Wed, 07 May 2008 07:41:48 GMT

"مدرسه عشق"

در مجالی که برایم باقیست

باز همراه شما مدرسه ای می سازیم

که در آن همواره اول صبح

به زبانی ساده

مهر تدریس کنند

و بگویند خدا

خالق زیبایی

و سراینده عشق

آفریننده ماست

مهربانیست که ما را به نکویی

دانایی

زیبایی

و به خود می خواند

جنتی دارد نزدیک..زیبا و بزرگ

دوزخی دارد -به گمانم-کوچک و بعید

در پی سودا نیست

که ببخشد ما را

وبفهماندمان

ترس ما بیرون از دایره رحمت اوست..

***

در مجالی که برایم باقیست

باز همراه شما مدرسه ای می سازیم

که خرد را با عشق

علم را با احساس

و ریاضی را با شعر

دین را با عرفان

همه را با تشویق تدریس کنند

لای انگشت کسی

قلمی نگذارند

و نخوانند کسی را حیوان

و نگویند کسی را کودن

و معلم هر روز

روح را حاضرو غایب بکند

وبجز ایمانش

هیچکس چیزی راحفظ نباید بکند

مغز ها پر نشود چون انبار

قلب خالی نشود از احساس

درسهایی بدهند

که بجای مغز دلها را تسخیرکند

از کتاب تاریخ

جنگ را بردارند

در کلاس انشاء

هر کسی حرف دلش را بزند

"غیرممکن" ها را از خاطره ها محو کنند

تا کسی بعد از این

باز همواره نگوید" هرگز"

و به آسانی همرنگ جماعت نشود

زنگ نقاشی تکرارشود

رنگ را در پاییز تعلیم دهند

قطره را در باران

موج را در ساحل

زندگی را در رفتن و برگشتن از قله کوه

و عبادت را در خدمت خلق

کار را در کندو

و طبیعت را در جنگل ودشت

مشق شب این باشد

که شبی چندین بار

همه تکرار کنیم:

عدل

آزادی

قانون

شادی

امتحانی بشود

تا بسنجد مارا

تا بفهمند چقدر

عاشق و آگه و آدم شده ایم

***

در مجالی که برایم باقیست

باز همراه شما مدرسه ای می سازیم

که درآن آخر وقت

به زبانی ساده

شعر تدریس کنند

و بگویند که تا فردا صبح

خالق عشق نگهدار شما...

اللهم ارزقنی شفاعه الحسين يوم الورود

و ثبت لی قدم صدق عندک مع الحسين واصحاب الحسين

سانسور حیرت انگیز صدا و سیما در بمب گذاری شیراز!

mamanibozorg — Mon, 14 Apr 2008 09:32:48 GMT

سلام به همه ی دوستای گلم ...امیدوارم که حالتون خوب باشه...

امروز میخوام در رابطه با مسئله ی "بمب گذاری" تو شیراز و بعبارت بهتر یکی از پایگاههای مهم مذهبی شهر شیراز براتون بنویسم...راستش یکشنبه صبح بود که ما از این ماجرای وحشتناک باخبر شدیم(ساعت ۷ صبح تو سرویس توسط بانو یاسی

که البته میتونین حدس بزنین اول صبحی چه حالی بهمون دست داد!!!)وارد مدرسه هم که شدیم همه از این قضیه صحبت میکردن...کانال شیرازم عین خوشحالا داشت یه گزارشایی رو میداد که ....ترین مردم هم باور نمیکردن...کانال فارس اعلام کرد تعداد کشته های "بمب گذاری"حدو د۱۰ نفر بوده و ۴۰ یا شاید ۵۰ نفری هم مجروح شدن...البته مجروحایی که تو این شبکه نشون داده شدن خدا رو شکر فقط چند تا خراش دیده بودن که ما از این جهت خیلی خوشحالیم...

اما امروز...

اما امروز که اخبار واقعی رو میشنیدیم نردیک بود از ترس یکجا سکته کنیم...شمار کشته ها که هنوز معلوم نیست...

زخمی ها هم که...!

از این اخبار بد که بگذریم متوجه چند تا چیز اساسی میشیم که خیلیامون خدایی خیلی بهش توجه نمیکنیم...

اینکه مرگ چقدر به ما نزدیکه ولی ما...

اینکه اگه همین فردا بمیریم با چه توشه ای میخوایی پیش خدای مهربونمون حاضر باشیم...

به هر حال فردا مراسم تشییع جنازه این عزیزان...

برای شادی روح همه ی عزیزانی که تو این حادثه به ناحق به شهادت رسیدند ...

برای آرامش کسایی که بعد از این دیگه نمیتونن مثه انسانهای عادی زندگی کنن...

برای خودمون که با دیدن این حوادث تکون دهنده بازم درس عبرت نمیگیریم...

دعا کنیم...!

"آمین یا رب العالمین"